کد خبر : 106718
تاریخ انتشار : یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰ - ۶:۵۹

یادداشت از محمد رضا کمیلی| چند خطی برای جناب جعفریان و البته خودمان

یادداشت از محمد رضا کمیلی| چند خطی برای جناب جعفریان و البته خودمان

مدتی است که ماجراهای داخلی افغانستان در داخل کشور به شکل خاصی بازتاب داده می شوند و حتی دوستان انقلابی نیز به دو جناح تبدیل شده اند.

به گزارش وب سایت خبری پیک شرقی؛ «محمد رضا کمیلی» کارشناس مسائل پاکستان در یادداشتی نوشت. ماجرای افغانستان باعث انتشار دو دیدگاه مختلف بین قشر فعال رسانه ای شده که به تبع طرفداران این افراد نیز دیدگاه های متفاوتی یافته اند. حمایت از طالبان یا عدم حمایت از این گروه و برعکس آن حمایت از جریان احمد مسعود که دوستان حامی آن را مقاومت نامگذاری می کنند.

با توجه به حساسیت زیاد موضع افغانستان همواره تصمیم گیری در این خصوص را به مردم این کشور و کارشناسان و پژوهشگران فعال در این حوزه واگذار کرده ایم و هرگز سعی در ایراد سخن درباره مسائل داخلی این کشور نداشته ایم ولی چندی است که جناب آقای جعفریان که اینک در صف مخالفان طالبان و حامیان احمد مسعود تبدیل به یکی از میدان داران شده اند در سخنان و تحلیل های خود از پاکستان سخن می گویند.

شکی نیست که برخی از سخنان ایشان مورد تائید ماهم هست ولی بخش دیگری که دست بر اتفاق باعث ایجاد التهاب های فراوانی نیز شده است را به هیچ وجه نپذیرفته ایم به خصوص که در پاسخ به خواسته ما مبنی بر ارائه مستندات طرفداران جناب جعفریان تنها تعدادی تصویر جعلی و قدیمی ارائه کرده اند.

ماجرای پنجشیر مهم ترین مساله قبلی بود که علی رغم ادعاهای فراوان مبنی بر دخالت مستقیم پاکستان هیچ مستنداتی دال بر اثبات ماجرا ارائه نشد . درحال حاضر نیز دوستان مدعی هستند که تسلحیات موجود در دست طالبان ساخته مردم پیشاور پاکستان است و مردم کلان شهر ۱۵ میلیون نفری پاکستان شب و روز در حال ساخت اسلحه در کارگاه های زیر زمینی خود هستند.

در کلیپ منتشر شده حتی این مطلب نیز آمده که کمترین نرخ بیکاری در پاکستان مربوط به پیشاور است زیرا مردم شغل مهمی دارند! ساخت اسلحه و فروش به طالبان.

آیا این ادعاها حقیقت دارد؟

تنها بیان این حقیقت که جمعیت پیشاور ۲ میلیون و ۲۷۳هزار نفر است نه ۱۵ میلیون نفر نشان می دهد که چه اندازه در مقدمه این ادعاها اغراق صورت گرفته است. نزدیک به ۶۵۰ درصد . البته پس از آنکه کلیپی ازحقیر در فضای مجازی منتشر شد پیج جناب جعفریان عدد ۱۵ میلیون را بدون هیچ توضیح اضافی ۵ میلیون کرد!

مطلب دوم این است که طبق آمارهای رسمی نرخ بیکاری در پاکستان ۵ درصد است و در پیشاور ۸۲/۱۷ درصد یعنی نزدیک به ۴ برابر دیگر نقاط پاکستان! از سوی دیگر شغل بیشتر مردم کشاورزی، دامداری و صنایع گردشگری است نه ساخت اسلحه در کارخانه های زیرزمینی.

پیشاور حتی شهر دورافتاده ای نیست که نظارتی بر آن نباشد. تنها ۱۸۰ کیلومتر با اسلام آباد فاصله دارد و مقر نیروی هوایی و چندین پایگاه مهم نیروی زمینی پاکستان در پیشاور هستند. با این تفاسیر آیا می توان پذیرفت که در هر نقطه از این شهر کارگاه ساخت اسلحه غیر قانونی وجود دارد.

ما نیز منکر این موضوع نیستیم که با گشتن و بررسی می توان کارگاه هایی برای ساخت اسلحه یافت ولی این کارگاه ها چه مقدار سلاح تولید می کنند؟ بهتر نیست به جای بزرگ نمایی که به شدت سبب تخریب روابط ایران و پاکستان در سطح مردمی می شود و نمونه آن را می توان در کامنت های پیج آقای جعفریان دید حقایق را به گونه ای بیان کنیم که دلسوزی و شفقت ما با گسترش دوستی بین کشورها دیده شود.

طالبان و پاکستان حمایت رسمی یا زیرزمینی؟

اشکال بزرگ دیگری که به دوستان وارد است این خواهد بود که تکلیف دولت پاکستان با طالبان چیست؟ آیا به صورت رسمی حمایت تسلیحاتی انجام می شود ( آنگونه که در ماجرای پنجشیر ادعا شد) یا حمایت ها غیر رسمی است آنگونه که در کلیپ اخیر ادعا می شود. یکبار گفته می شود که ارتش پاکستان رسما وارد حمایت شده  است اگر این گونه باشد که باید تسلیحاتی استاندارد در کارخانه های بزرگ ساخت سلاح توسط ارتش پاکستان تامین شود ودیگر نیز به خرید از کارگاه های زیرزمینی نیست  و اگر هم مدعی هستید که سلاح طالبان در کارگاه های زیرزمینی ساخته می شود دیگر ادعای حمایت رسمی ارتش پاکستان باطل خواهد شد!

از حوزه تخصصی خود بگوئیم

به نظر حقیر بهترین کار این است که هر شخصی در حوزه تخصصی خود سخن بگوید تا از بیان حرفی که دیگران را به اشتباه و گمراهی بکشاند جلوگیری به عمل آید. به خصوص وقتی تعداد بازدیدکننده های صفحات ما بالا باشد و افراد زیادی به حرف های ما تکیه کنند. حرف هایی که اگر غلط باشند بسیاری را به خطا و اشتباه خواهند کشاند.

انتهای پیام/.